Pelin Karahan Fan

Teoman-PAPATYA

bizi taniyan herkes bilir
senle ben eskiden beri
hic derdimiz olmadan buyumustuk yanyana
hani cok sevdigin o filmi gordukten sonra
kisacik kestirip ictin ilk sigarani


oh papatya
yuzumun haline bak
seninle kim kalacak
isiklar kapaninca
benden cok uzakta

oh papatya
son bir defa bana bak
seninle kim kalacak
isiklar kapaninca
benden cok uzakta

zaman mi degisti yoksa ben mi
geride kaldi o gunler
aklin belli karismis
yuzunde golgeler

senin icin sana getirip anlattigim hersey
artik cok bos geliyor
yalanci kelimeler



simdi o gunlere donup seni dusundugum anlarda
hala ustumde kokun sesin kulaklarimda

oh papatya
yuzumun haline bak
seninle kim kalacak
isiklar kapaninca
buradan cok uzakta

oh papatya
son bir defa bana bak
seninle kim kalacak
isiklar kapaninca
benden cok uzakta

oh papatya
yuzumun haline bak
seninle kim kalacak
isiklar kapaninca
benden cok uzakta
oh papatya

Vur Seni Beni

Gözyaşıysa sevdiklerin
Ben en çirkini, en fakiri
Yanmıyorsa yorgun lambam
Isıtmazsa, karton evim

Hiç tutmam ben sözlerimi
Derindir uykum uyanmadım
On gün oldu ben öleli
Bir öyküydüm anlatıldım

Vur sen beni yerden yere
Damganı savur ellerimize
Bir kavga ki ürkütürse
Kanatırsa seni gizlice


Gemiler
Bir an için çıksan
Hayatımdan
Yanık tenli omuzunda
Haykırsam maziden, uzaklardan
Şu anda yanında
Deniz rüzgara karışmış güneşte
Dalga sesleri vardı gülüşlerde
Sen geçerkten sahilden sessizce
Gemiler kalkar yüreğimden
Gizlice...


Ne Ekmek Ne De Su

Uyanıver gökyüzüyle sonsuzluğa
Unutuver
Hatırlatırsa ellerin
Süzülsün dudaklarından
Yıllar boyunca
Son bir nefes acın katlanınca

Bana yoksun
Biliyorum
Usul usul eriyorum
Kararıyor gözlerim hep
Yorgunum

Yığılır kalır
Yüreğim
Donuk gözlerinde
Ter atar deniz geceler indiğinde

Ne ekmek ne de su
Sensizlik korkusu
İstemem yeter ki sen
Yanımda ol yeter