07-30-2008, 06:28 PM
Bir gün insan"virgül"ü kaybetti, o zaman zor cümlelerden korkar oldu ve
basit ifadeler kullanmaya başladı.Cümleler basitleşince düşünceleri de
basitleşti.
Bir başka gün ise "ünlem" işaretini kaybetti.Alçak bir sesle ve ses tonunu değiştirmeden konuşmaya başladı.Artık ne bir şeye kızıyor, ne de bir şeye seviniyordu.
Bir süre sonra "soru" işaretini kaybetti ve soru soramaz oldu.Hiç bir şey onu ilgilendirmiyordu.Ne kainat,ne dünya, ne de kendisi umurundaydı.
Bir kaç sene sonra "iki nokta üst üste" işaretini kaybetti ve davranış nedenlerini başkalarına açıklamaktan vazgeçti.
Ömrünün sonuna doğru elinde yalnız "tırnak" işareti kalmıştı.Kendine has tek düşüncesi yoktu.Yalnız başkalarının düşüncelerini tekrarlıyordu.
Sıra "nokta"ya geldiğinde düşünmeyi ve okumayı unutmuş vaziyetteydi.
Alıntı.
basit ifadeler kullanmaya başladı.Cümleler basitleşince düşünceleri de
basitleşti.
Bir başka gün ise "ünlem" işaretini kaybetti.Alçak bir sesle ve ses tonunu değiştirmeden konuşmaya başladı.Artık ne bir şeye kızıyor, ne de bir şeye seviniyordu.
Bir süre sonra "soru" işaretini kaybetti ve soru soramaz oldu.Hiç bir şey onu ilgilendirmiyordu.Ne kainat,ne dünya, ne de kendisi umurundaydı.
Bir kaç sene sonra "iki nokta üst üste" işaretini kaybetti ve davranış nedenlerini başkalarına açıklamaktan vazgeçti.
Ömrünün sonuna doğru elinde yalnız "tırnak" işareti kalmıştı.Kendine has tek düşüncesi yoktu.Yalnız başkalarının düşüncelerini tekrarlıyordu.
Sıra "nokta"ya geldiğinde düşünmeyi ve okumayı unutmuş vaziyetteydi.
Alıntı.
:)