08-15-2007, 06:23 PM
Şarkının adı unutursun...Aşkın Nur Yengi söylüyor...
Evet unuturum, unutursun, unutur...hepimiz unuturuz...hayat bu...
unutmak zorundayız... yaşamak için...bende unutmak istiyorum... izin ver bana...nefes almak istiyorum artık...hayır hayır..asıl unutursam ölürüm.. kalbim henüz buna hazır değil...unut söylediklerimi...unutmama izin verme sevgimizi..
unutmak kötü bişey mi? yoksa iyi bişey mi? sanırım yerine göre değişen bişey
Unutursun
Bir rüyaydı, uyandık en tatlı, en mutlu yerinde
Bir emir gibi geldi ayrılık günün birinde
Aşk, sevgi hep öyle değlmidir yaşanırken, rüya gibi...sonra nedense uyanmak zorunda hissedersin kendini, yada karşındaki uyanır... yada birileri uyanın artık diyerek çan çalar başınızda...ve mutsuz son.. O sevenlerin en sevmediği sözcük...AYRILIK..
En tutkulu sevgiler, en ağrılı hasretler azalır
Aşınır kayalar gibi kalpler zamanın önünde
Sevginin azı çoğu varmıdır... az tutkulusu çok tutkulusu... sevgi işte...iki kalbin tek bir kalp olup vücutların içinde kaybolması değilmidir...nasıl başladığı ve nasıl bittiği hatırlanır çoğu zaman... ama ne zaman çoğalıp ne zaman azaldığı gözle görülmez her nedense... işte zamanın körlüğüde bu olsa gerek aşkta ve sevgide...
Unutursun, unutursun
Karışır ya gözyaşları denizlere
Unutursun, unutursun
Alışır ya her insan bu gidişlere
Evet unutmak için savaşırız...yaşatmak için uğraşmadığımızdan çok daha fazla çabayı unutmak için harcarız... saatler, günler,haftalar ve aylar...gözyaşları sel olur...bazen 4 mevsim harcanır gözyaşlarının tüketilmesi için bazen 14 mevsim... kişinin melenkolikliğine ve sevginin varsa derecesine göre değişir bu...ve birgün gözler susar...kalp yanmaya devam eder mi bilinmez ama...yaşlar dinmek zorundadır... insanız sonuçta...nelere alışmıyor ki insan...ölüme bile... demişler ya...
Kırılsam da küssem de hayat bu
Ben affettim sen de affet olur mu
Ve son kıtada veda sana...sana çok kırgınım...küskünüm...ama bütün bunlar kalbimin seni sevmesine engel olamıyor... hala ağlıyorum... bu gece de ağladım...neden bilmiyorum...aslında seni artık eskisi gibi sık düşünmüyorum... seninle bir gelecek filan da düşünmüyorum...yaşadığımızı düşündüğüm bütün güzel şeyleri de sandığa koydum kaldırdım... ama işte bu geceki gibi ara sıra anımsıyorum seni...iyi bir insansın sen... bende öyleyim...ama iyi iki insan olmak yetmiyor sanırım...bir arada olmak için...ben de seni çok üzdüm aslında... ama senin beni üzdüğünden fazla olduğunu da düşünmüyorum... hesap yapmıyorum.. yanlış anlama... unuttum ben aramızda geçen kötü herşeyi...
yinede son kıtada olduğu gibi hayatım; Ben affettim sen de affet olur mu....
Evet unuturum, unutursun, unutur...hepimiz unuturuz...hayat bu...
unutmak zorundayız... yaşamak için...bende unutmak istiyorum... izin ver bana...nefes almak istiyorum artık...hayır hayır..asıl unutursam ölürüm.. kalbim henüz buna hazır değil...unut söylediklerimi...unutmama izin verme sevgimizi..
unutmak kötü bişey mi? yoksa iyi bişey mi? sanırım yerine göre değişen bişey
Unutursun
Bir rüyaydı, uyandık en tatlı, en mutlu yerinde
Bir emir gibi geldi ayrılık günün birinde
Aşk, sevgi hep öyle değlmidir yaşanırken, rüya gibi...sonra nedense uyanmak zorunda hissedersin kendini, yada karşındaki uyanır... yada birileri uyanın artık diyerek çan çalar başınızda...ve mutsuz son.. O sevenlerin en sevmediği sözcük...AYRILIK..
En tutkulu sevgiler, en ağrılı hasretler azalır
Aşınır kayalar gibi kalpler zamanın önünde
Sevginin azı çoğu varmıdır... az tutkulusu çok tutkulusu... sevgi işte...iki kalbin tek bir kalp olup vücutların içinde kaybolması değilmidir...nasıl başladığı ve nasıl bittiği hatırlanır çoğu zaman... ama ne zaman çoğalıp ne zaman azaldığı gözle görülmez her nedense... işte zamanın körlüğüde bu olsa gerek aşkta ve sevgide...
Unutursun, unutursun
Karışır ya gözyaşları denizlere
Unutursun, unutursun
Alışır ya her insan bu gidişlere
Evet unutmak için savaşırız...yaşatmak için uğraşmadığımızdan çok daha fazla çabayı unutmak için harcarız... saatler, günler,haftalar ve aylar...gözyaşları sel olur...bazen 4 mevsim harcanır gözyaşlarının tüketilmesi için bazen 14 mevsim... kişinin melenkolikliğine ve sevginin varsa derecesine göre değişir bu...ve birgün gözler susar...kalp yanmaya devam eder mi bilinmez ama...yaşlar dinmek zorundadır... insanız sonuçta...nelere alışmıyor ki insan...ölüme bile... demişler ya...
Kırılsam da küssem de hayat bu
Ben affettim sen de affet olur mu
Ve son kıtada veda sana...sana çok kırgınım...küskünüm...ama bütün bunlar kalbimin seni sevmesine engel olamıyor... hala ağlıyorum... bu gece de ağladım...neden bilmiyorum...aslında seni artık eskisi gibi sık düşünmüyorum... seninle bir gelecek filan da düşünmüyorum...yaşadığımızı düşündüğüm bütün güzel şeyleri de sandığa koydum kaldırdım... ama işte bu geceki gibi ara sıra anımsıyorum seni...iyi bir insansın sen... bende öyleyim...ama iyi iki insan olmak yetmiyor sanırım...bir arada olmak için...ben de seni çok üzdüm aslında... ama senin beni üzdüğünden fazla olduğunu da düşünmüyorum... hesap yapmıyorum.. yanlış anlama... unuttum ben aramızda geçen kötü herşeyi...
yinede son kıtada olduğu gibi hayatım; Ben affettim sen de affet olur mu....