05-23-2008, 07:20 PM
Ağızdan hiçbir zaman dökülmeyecek bir cümlenin en esrarlı kelimelerin yapıtaşı adın.
Kalemim bir aşk mektubuna gebe.
İlk cümlem ‘’canım sevgilim’’ olacak büyük ihtimalle!
Sana sevinin en ince hallerini sıralayacak değilim, üzgünüm;
Canım yine seni çekti.
Kötü bir aşığım galiba.
Süsten uzak sevgilerim.
Biliyorum kötü bir aşığım.
Âşık mı dedim, galiba kendimi de kandırıyorum!
Dicle’den bir gemi kalkıyor, içinde ben varım.
El salla arkamdan, benim için gözyaşı döken birinin olduğunu bilmek kimin hoşuna gitmez?
Dicle’den bir gemi kalkıyor, su dök arkamdan alabora olsun gemim, ben boğulayım içinde.
Bir şey olmaz merak etme; benden değerli kimse girmemişse toprağın altına veya suyun dibine, geri dönerim senin için.
Ölüm duygusunu doktorlara gösterdim, onlar ilgileniyor onunla, ben sana aşk mektubu yazıyorum hani: ‘’ canım sevgilim’’ diye başlamıştım, işimi yarıda bırakacak değilim ya!
Kış geldi.
Üşüyorum haberin olsun.
Vicdan azabı çek uzakta olduğun için.
Üşüyorum ne yapayım, kış geldi işte.
Evdeyim.
Oturuyorum pencerenin önünde.
Pervaza o ‘’esrarlı kelimelerin yapıtaşı olan adını’’ kazıdım,
hani ilk cümlede bahsettim ya, o işte.
Seni özlüyorum, bu da ayrı bir dert tabi!
Bunu bir itiraf olarak da kabul edebilirsin.
Seni özlüyorum.
Canım yine seni çekti!
Kış geldi.
Üşüyorum dedim ya o yüzden özlüyorum! ! !
Canım ısrarla yine seni çekti...
alıntıdır
Kalemim bir aşk mektubuna gebe.
İlk cümlem ‘’canım sevgilim’’ olacak büyük ihtimalle!
Sana sevinin en ince hallerini sıralayacak değilim, üzgünüm;
Canım yine seni çekti.
Kötü bir aşığım galiba.
Süsten uzak sevgilerim.
Biliyorum kötü bir aşığım.
Âşık mı dedim, galiba kendimi de kandırıyorum!
Dicle’den bir gemi kalkıyor, içinde ben varım.
El salla arkamdan, benim için gözyaşı döken birinin olduğunu bilmek kimin hoşuna gitmez?
Dicle’den bir gemi kalkıyor, su dök arkamdan alabora olsun gemim, ben boğulayım içinde.
Bir şey olmaz merak etme; benden değerli kimse girmemişse toprağın altına veya suyun dibine, geri dönerim senin için.
Ölüm duygusunu doktorlara gösterdim, onlar ilgileniyor onunla, ben sana aşk mektubu yazıyorum hani: ‘’ canım sevgilim’’ diye başlamıştım, işimi yarıda bırakacak değilim ya!
Kış geldi.
Üşüyorum haberin olsun.
Vicdan azabı çek uzakta olduğun için.
Üşüyorum ne yapayım, kış geldi işte.
Evdeyim.
Oturuyorum pencerenin önünde.
Pervaza o ‘’esrarlı kelimelerin yapıtaşı olan adını’’ kazıdım,
hani ilk cümlede bahsettim ya, o işte.
Seni özlüyorum, bu da ayrı bir dert tabi!
Bunu bir itiraf olarak da kabul edebilirsin.
Seni özlüyorum.
Canım yine seni çekti!
Kış geldi.
Üşüyorum dedim ya o yüzden özlüyorum! ! !
Canım ısrarla yine seni çekti...
alıntıdır
