05-20-2008, 02:55 AM
aslı bir süre donmuş gibi öylece kala kaldı.
efe:aslı ne diyorsun?kabul edecekmisin teklifimi?
aslı titrek bir sesle
aslı:efe daha erken ben okulumu bitirmedim ve böyle acele bir şekilde olmaz.
efe:yani o zaman onu seviyorsun değilmi?
aslı:hayır sevmediğimi söyledim sana!
efe:o zaman kabul et evlenelim hemen.hem evliykende okuyabilirsin.
aslı efe'nin yaptığı psikolojik baskı ve deniz'le imkansız olan aşkını tamamen bitirmenin çözümünü bu olarak gördü ve ağzından şu kelimeler döküldü.
aslı:tamam,evlenelim
dedi yutkunarak.ama biliyordu ki bu evet onun hayatının sonuydu.kendini ve aşkını efe için feda etmişti.
aslı o saatten sonra ruh gibiydi adeta.
düğün hazırlıkları başlamıştı.
aslı öyle mutsuzdu ki,hiçbirşey içinden gelmiyordu.hatta kendi gelinliğini bile kendi seçmemişti.
herkes bir hazırlık içindeyken bu evlenme olayından haberi olmayan bir kişi vardı ,deniz!o kendini eve kapatmıştı.mine ile bile görüşmüyordu.
mine defalarca deniz'e gitmesine rağmen hep aldığı cevaplar aynıydı.''yorgunum,hastayım''.mine artık daha fazla tahammül edemedi bu duruma ve yine evine gitti.kapıyı çaldı.deniz kapıyı açtı.
mine:merhaba deniz!belki sevgilinin yüzünü unutmuşsundur,hatırlatmak için geldim.
deniz:mine bak yorgunum..
mine sözünü kesti
mine:yeter ya deniz,yeter!ben senin sevgilinim ya!bana bunu yapmaya hakkın yok!kaç gündür benimle görüşmüyosun.ne yaptım ben sana?
mine sözlerinde haklıydı ,deniz olanlardan onunda haberi olmalıydı.ona bu haksızlığı yapmaya hakkı yoktu.
deniz:gelsene içeri!
mine girdi.
deniz eliyel sandalyeyi işaret ederek ''otursana'' dedi.
deniz:mine bak!seni ilk gördüğüm gün o kadar değişik,havalı ve güzel gelmiştin ki,sana hayran kalmıştım.sonraki günlerde ise biliyosun senin kendini düşünen ,bencil,çıkarcı biri olduğunu düşündüm.beni sevmediğini ve kullandığını...
mine merakla ardından gelecek sözleri bekliyordu.
deniz:bu kız kötü demiştim.ama sonra senin içindeki iyi niyeti de gördüm.beni ne kadar sevdiğinide!inan bana sen çok değiştin.ve benim hayatımda çok önemli bir yere sahipsin.seni üzmeyi,kırmayı hiç istemedim ve istemiyorum da.
mine hala bekliyordu ardından gelecek sözleri
deniz:mine,ben aslı'yı seviyorum.onu hiçbir zaman unutmadım,unutamadım.inan unutmayı istedim,seni sevmeyi istedim,denedim de!ama olmadı.onu öyle çok seviyorum ki,bu sevgiyi bitiremedim içimde.
mine ağlamaya başladı.
mine:yeter,kes deniz!
mine:senin o aptal kıza olan aşkını dinlemek istemiyorum.
deniz:mine lütfen.
mine sinirle ayağa kalktı.gözyaşlarını sildi .
mine
eki sen bilirsin deniz.
kapıya doğru yürüdü.
arkasını dönerek
mine:ha bu arada!düğünde görüşürüz.
deniz:ne düğünü?
mine:senin aşık olduğun kızla efe'nin düğününde.
mine son kozunuda oynamıştı,intikamını almıştı deniz'den.
deniz duyduklarına inanamıyordu.aşkını kaybediyordu artık hemde sonsuza dek!
ama bunu onun ağzından duymalıydı.giyinp evden çıktı ve okulda aslı'nın yanında aldı soluğu!
deniz:aslı,doğrumu duyduklarım.
aslı yüzüne bakamıyordu deniz'in.
deniz kolarından tutup sarstı aslı'yı.
deniz:aslı doğrumu efe ile evlenecekmisin?
aslı kısık bir sele ''evet'' dedi.
deniz kolarını bıraktı aslı'nın.
bütün dünya durmuştu sanki,herşey anlamsızdı deniz için artık.
o sırada efe'de gelmişti okula ve onları uzaktan izliyordu.
deniz:aslı nasıl yaparsın bunu?
aslı
eniz ben...çok üzgünüm.
deniz:hani beni seviyordun?
aslı ağlamaya başladı.
aslı deniz'in gözlerine bakıyordu sanki gözleriyle, sevdiğim ve tek evlenmek istediğim sensin ,diyordu.
deniz son kez baktı gözlerinin içine büyük aşkının!
deniz:biz evlenecektik seninle!hayaller kuruyorduk.
aslıeniz lütfen suuuus!
deniz devam ediyordu
deniz:şimdi sen başkasıyla evleniyorsun?buna yüreğim nasıl dayanacak aslı?nasıl?
aslı ağlamaktan gözyaşları kalmamıştı sanki gözünde.
efe ise izlemeye devam ediyordu onları.
deniz gözlerinden akan yaşlara engel olmadı ve dönüp arkasını gitti aslı'nın yanından.
düğün günü ve final!
efe:aslı ne diyorsun?kabul edecekmisin teklifimi?
aslı titrek bir sesle
aslı:efe daha erken ben okulumu bitirmedim ve böyle acele bir şekilde olmaz.
efe:yani o zaman onu seviyorsun değilmi?
aslı:hayır sevmediğimi söyledim sana!
efe:o zaman kabul et evlenelim hemen.hem evliykende okuyabilirsin.
aslı efe'nin yaptığı psikolojik baskı ve deniz'le imkansız olan aşkını tamamen bitirmenin çözümünü bu olarak gördü ve ağzından şu kelimeler döküldü.
aslı:tamam,evlenelim
dedi yutkunarak.ama biliyordu ki bu evet onun hayatının sonuydu.kendini ve aşkını efe için feda etmişti.
aslı o saatten sonra ruh gibiydi adeta.
düğün hazırlıkları başlamıştı.
aslı öyle mutsuzdu ki,hiçbirşey içinden gelmiyordu.hatta kendi gelinliğini bile kendi seçmemişti.
herkes bir hazırlık içindeyken bu evlenme olayından haberi olmayan bir kişi vardı ,deniz!o kendini eve kapatmıştı.mine ile bile görüşmüyordu.
mine defalarca deniz'e gitmesine rağmen hep aldığı cevaplar aynıydı.''yorgunum,hastayım''.mine artık daha fazla tahammül edemedi bu duruma ve yine evine gitti.kapıyı çaldı.deniz kapıyı açtı.
mine:merhaba deniz!belki sevgilinin yüzünü unutmuşsundur,hatırlatmak için geldim.
deniz:mine bak yorgunum..
mine sözünü kesti
mine:yeter ya deniz,yeter!ben senin sevgilinim ya!bana bunu yapmaya hakkın yok!kaç gündür benimle görüşmüyosun.ne yaptım ben sana?
mine sözlerinde haklıydı ,deniz olanlardan onunda haberi olmalıydı.ona bu haksızlığı yapmaya hakkı yoktu.
deniz:gelsene içeri!
mine girdi.
deniz eliyel sandalyeyi işaret ederek ''otursana'' dedi.
deniz:mine bak!seni ilk gördüğüm gün o kadar değişik,havalı ve güzel gelmiştin ki,sana hayran kalmıştım.sonraki günlerde ise biliyosun senin kendini düşünen ,bencil,çıkarcı biri olduğunu düşündüm.beni sevmediğini ve kullandığını...
mine merakla ardından gelecek sözleri bekliyordu.
deniz:bu kız kötü demiştim.ama sonra senin içindeki iyi niyeti de gördüm.beni ne kadar sevdiğinide!inan bana sen çok değiştin.ve benim hayatımda çok önemli bir yere sahipsin.seni üzmeyi,kırmayı hiç istemedim ve istemiyorum da.
mine hala bekliyordu ardından gelecek sözleri
deniz:mine,ben aslı'yı seviyorum.onu hiçbir zaman unutmadım,unutamadım.inan unutmayı istedim,seni sevmeyi istedim,denedim de!ama olmadı.onu öyle çok seviyorum ki,bu sevgiyi bitiremedim içimde.
mine ağlamaya başladı.
mine:yeter,kes deniz!
mine:senin o aptal kıza olan aşkını dinlemek istemiyorum.
deniz:mine lütfen.
mine sinirle ayağa kalktı.gözyaşlarını sildi .
mine
eki sen bilirsin deniz.kapıya doğru yürüdü.
arkasını dönerek
mine:ha bu arada!düğünde görüşürüz.
deniz:ne düğünü?
mine:senin aşık olduğun kızla efe'nin düğününde.
mine son kozunuda oynamıştı,intikamını almıştı deniz'den.
deniz duyduklarına inanamıyordu.aşkını kaybediyordu artık hemde sonsuza dek!
ama bunu onun ağzından duymalıydı.giyinp evden çıktı ve okulda aslı'nın yanında aldı soluğu!
deniz:aslı,doğrumu duyduklarım.
aslı yüzüne bakamıyordu deniz'in.
deniz kolarından tutup sarstı aslı'yı.
deniz:aslı doğrumu efe ile evlenecekmisin?
aslı kısık bir sele ''evet'' dedi.
deniz kolarını bıraktı aslı'nın.
bütün dünya durmuştu sanki,herşey anlamsızdı deniz için artık.
o sırada efe'de gelmişti okula ve onları uzaktan izliyordu.
deniz:aslı nasıl yaparsın bunu?
aslı
eniz ben...çok üzgünüm.deniz:hani beni seviyordun?
aslı ağlamaya başladı.
aslı deniz'in gözlerine bakıyordu sanki gözleriyle, sevdiğim ve tek evlenmek istediğim sensin ,diyordu.
deniz son kez baktı gözlerinin içine büyük aşkının!
deniz:biz evlenecektik seninle!hayaller kuruyorduk.
aslı
eniz lütfen suuuus!deniz devam ediyordu
deniz:şimdi sen başkasıyla evleniyorsun?buna yüreğim nasıl dayanacak aslı?nasıl?
aslı ağlamaktan gözyaşları kalmamıştı sanki gözünde.
efe ise izlemeye devam ediyordu onları.
deniz gözlerinden akan yaşlara engel olmadı ve dönüp arkasını gitti aslı'nın yanından.
düğün günü ve final!
