Pelin Karahan Fan

deniz ve asli kalsin ama
benimkini isteyen yok galiba

olur mu pinarcim sende devam bugün o kadar eklendiki senaryo ne okudugumu karistirdim resmen devam sende

ewt pınar yha sende dvm ett çok merak ediorm en son kaldıın yerden sonasını fnn pek hatrlamıormda çok güsel olduunu hatrlıorm sadece

işte senaryonun devamı ark ..
alıntıdır !!

o gecenin sabahında ilk uyanan aslı olmuştu.işte hayatın gerçekleriyle karşılaşmıştı bile!

yattıkları kanepenin tam karşısındaki masanın üzerinde duran efe'nin fotoğrafı sanki aslı'ya bakıyordu.aslı öyle utanmıştı ki!kendini suçlu hissediyordu.insan birini sevdiği için suçlu hisseder mi kendini?o hissediyordu işte!hemde çok!sonra yanında masumca uyuyan deniz'e baktı.uzun süre seyretti onu.öyle karışmıştı ki aklı!bir yanda aşık olduğu deniz,diğer yanda 4 sene boyunca onun her zaman yanında olan yaşama kaynağı efe!üstelik efe böyle bir şeye hiç ama hiç hazır değildi.napıcaktı peki?bundan sonra ne olacaktı?
bunları düşünürken bir daha baktı deniz'in yüzüne! seviyordu işte ,hemde çok!varmıydı daha ötesi!yetmemişmiydi bunca yıllık hasret,acı,gözyaşı?bu duygularla deniz'in dudaklarına bir günaydın öpücüğü kondurdu.
deniz mırıldanarak uyandı.gözlerini ovuşturup aslı'ya baktı!

deniz:bu rüya falan değil dimi?
aslı gülümsedi.
deniz:yani sen benim yanımdasın ve bana gülümsüyosun!
aslı:rüya değil sevgilim.
deniz aslı'ya yeniden görmüş gibi özlemle sarıldı.
deniz:aslı seni öyle çok seviyorum ki,lütfen bir daha ayrılmayalım,lütfen!eğer seni bir daha kaybedersem yaşayamam.seni çok seviyorum.
aslı:bende senii!
uzun süren sarılmadan sonra
aslıeniz!
deniz:söyle bitanem!
aslıeki şimdi ne olacak?
deniz:bundan sonra herşey çok daha zor olacak ama bu zorluğa katlanmalıyız,katlanacaz.beraberce katlanıcaz!ve tabi ilk önce efe ve mine ile konuşmamız gerekiyor.
aslı:işin en zor ve acı kısmıda o!ben nasıl anlatıcam,nasıl söyliyecem?o hiç bunları hak etmedi ki?
deniz aslı'nın yüzüne anlamlı bir şekilde bakar.
aslı:bakma öyle,sen yokken o hep benim yanımdaydı.ona bunu nasıl söyliyecem.
aslı iyicene tedirgin olmaya başlar.
aslı:kendimden öyle nefret ediyorum ki size bunu yaptığım için.sizin aranızı ben bozdum,herşey benim yüzümden.yine aynı şey olacak!
deniz:aslı,aslııııı!sakin ol!hiçbirşey senin yüzünden değil tamam mı?kendine bunu yapma!gel buraya!
aslı'ya sıkı sıkı sarıldı.
deniz:bak zor olacak biliyorum ama yapmak zorundayız.aslı şimdiye kadar hep acı çektik.çok kötü günler geçirdik.hak etmiyormuyuz aşkımızı yaşamayı?birbirimizi yaşamayı hak etmiyormuyuz?yeter çektiklerimiz artık bizde mutlu olmalıyız.ben bu aşk için ölümü bile göze alırım,hiçbir şey artık umrumda değil!sadece sen ve ben!

aslı deniz'in bu sözleri üzerine acaba efe ile konuşacakmıydı?yoksa efe'yi üzmek istemediği için konuşmayacak mıydı?

birazdan!

ewt cnm bnde okudm şimdi çookk gslll saol paylaştıın içn..

aslı efe ile konuşmaya karar vermişti.onunla konuşmak istediğini telefonda söyledi ve bir cafede buluştular.

efe:merhaba aşkların en güzeli!
aslı'nın yanağından öptü.
aslı mahçup bir ifadeyle
aslı:merhaba!
dedi.yüzüne bakamıyordu.
efe:aslı!bişey mi oldu?
aslı dokunsalar ağlayacak gibiydi.
efe:aslı hasta falanmısın sen?rengin bembeyaz.
aslı:efe bak ,söyleyeceklerimi sözümü hiç kesmeden dinle....lütfen!
efe biraz tedirgin olmuştu.
efe:tamam
dedi sesizce.
aslıün çok kötü birgün geçiriyodum,babam aklıma geldi.o sırada deniz aradı.sesimi öyle duyunca endişelenmiş ,yanıma geldi.sonra biraz konuştuk,dertleştik.
efe sanki duyacaklarını anlamış gibi aslı'nın gözlerine acı dolu ifadeyle bakıyordu.
aslı devam etti.
aslı: eski günlerden konuştuk.beraber olduğumuz günlerden.sonra..
efe eliyle dur işareti yaparak aslı'nın sözünü kesti.
efe:aslı daha fazla anlatma.gerisini tahmin ediyorum.
bak baban öldüğünde yanında olamadım,seni ihmal ettim ama seni ben seviyorum aslı.
dedi sesi titreyerek.
aslı:efeee!
dedi gözlerine bakarak.şu an karşında öyle bir utançla oturuyorum ki!sana bunu yapamam efe!

efe kendini öyle çaresiz hissediyordu ki,bu sözler bile çıkmıştı ağzından
efe:aslı deniz'le ne yaşadıysanız dün.....sana olan sevgim öyle büyük ki!unutabilirim.

aslı:efe bunu bana yapma lütfen!
efe yumruğuyla masaya vurdu ve sesini yükselterek;
efe:aslı seni dün geceye rağmen affediyorum,seni bırakamam aslı!anlamıyormusun seni nasıl sevdiğimi?allah kahretsiiiiiin!
aslı:efe lütfen sakin ol.bu şekilde birlikte olamayız lütfen!
efe:aslı bırakamazsın beni!
aslı:efe herşeyi daha fazla zorlaştırmayalım....
aslı kendini çok kötü hissediyordu efe'yi öyle gördükçe,dayanamadı ve masadan kalktı.
efe aslı'nın arkasından bakakaldı.
sonra aklına deniz'in kendisinden intikam almak için bunu yaptığı geldi ve sinirle masadn kalkarak arabasına bindi.arabayı öyle hızlı kullanıyordu ki,bütün arabaların arasından süratle geçiyordu.çıldırmış gibiydi..

aslı okula gelmişti çünkü çok önemli bir sınavı vardı.nasıl girecekti sınava kendiside bilmiyordu ama giricekti,mecburdu,son senesiydi.sınıftan içeriye girdiği sırada telefonu çaldı.arayan su'ydu.

aslı:alo su!
su:aslı efe kaza yapmış!
aslı:ne?nasıl?
su:bilmiyorum,hastaneye gel çabuk!hangi hastane?
su:...... hatanesinde.
aslı:hemen geliyorum.


bu durum aslı-deniz ilişkisine nasıl bir boyut getirecekti?

devaaaamm!

hadi devam

ya inş aslıyla deniz ayrılmak zorunda kalmaz
devamını 4 gözle bekliyorum cnm

aslı hastane kapısından koşarak içeri girdi.orda bekleyen su'ya koştu.

aslı:efe,efeeee!efe nerede su söyle nerde?

su ağlıyordu.
su:ameliyata aldılar.çok kötüydü aslı!
aslı:nasıl olmuş.
su:bilmiyorum.ama söylediklerine göre çok hızlı kullanıyormuş.

aslı hıçkırıklara boğulmuştu.yere diz çöktü.

aslı:hep benim yüzümden ,hep benim yüzümden!
su:aslı niye senin yüzünden olsun.
aslı:çünkü ben....

tam o sırada deniz ve mine gelir.
mine deniz'e haber vermişti ve beraber hastaneye geldiler.
deniz her ne kadar bu aralar kötü olsalarda bir zamanlar dost olduğu kişiyi öyle görmek onu çok yaralamıştı.
mine de diğerleri kadar üzgündü.çünkü efe'yi oda çok seviyordu.

daha sonra metin,gönül... kısacası herkes gelmişti.metin çok kötü olmuştu.anne ve babasına nasıl haber vereceğini bilemiyordu ama bir şekilde vermeliydi.annesini aradı ama onları telaşlandırmamak için durumu iyi demişti.

ameliyat çok uzun sürmüştü.ve sonunda ameliyat hanenin kapısından doktor çıkmıştı,hepsi ona doğru koştu.

aslı:yaşayacak dimi?lütfen bişey söyleyin.
doktorurumu kritik.uyanmasını bekliyecez.

aslı ''olamaz'' manasında başını salladı.
aslı:allah'ım ne olur ona bişey olmasın,ne olur...
yalvarırım....
dedi ve kendini iyicene saldı.deniz kolundan tutup onu oturttu.

o gece hepsi sabahladılar.

deniz izin alarak efe'nin odasına girdi.

ve bir sandalye alarak yatağının yanına oturdu.
bir zamanlar kardeş gibi büyüdüğü can dostu öylece hiç haraketsiz yatıyordu.nasıl bu hale gelmişlerdi.inanamıyordu deniz!uzunca seyretti efe'yi.
ve konuşmaya başladı.

deniz:biliyomusun?seni hiç böyle görmemiştim yani hiç bu kadar güçsüz...

dedi gözünden akan yaşı eliyle silerek,
deniz:senin yaparım deyipte yapamayıcağın iş yoktu.çok başarlıydın sen!hatta en akıllımız ,en başarılı olanımız sendin aslında.
ve biliyorum sen yine başarcaksın,uyanacaksın.
gözyaşları artık dahada hızlı akıyordu.
deniz:her na kadar seninle kötü şeyler yaşasakta sen hep benim en kral dostum,en yakınımdın.hala öylesin.
dedi sesi titreyerek.
deniz:seni üzdüğüm herşey için özür dilerim,beni affet.inan bana imkan olsa senin yerine acı çekmemen için ben yatardım orada!lütfen uyan kardeşim.
deniz:biliyomusun bazen diyorum ki keşke hep çocuk kalsaydık,keşke hiç büyümeseydik.oysa ne deçok isterdik büyüyüp adam olmayı.meğer çocukken adammışız.

deniz'in bu konuşmalarını kapıdan metin dinliyordu,hepsini duydu.çok duygulanmıştı oda.ne kadar kavga etselerde kardeşiydi.onu öyle görmek metin'e çok dokunuyordu.

anne ve babası geldi efe'nin.annesi efe'yi öyle görünce kısa süreli baygınlık geçirdi.kahrolmuştu adeta.

uzun geçen bir gecenin ardından sabaha karşı efe'nin sevindirici haberi geldi,uyanmıştı.

ilk önce annesi,babası ve abisi girdi yanına efe'nin.

efe çok güç konuşuyordu.

efe:anneee!babaaa!bana ne oldu böyle ya?
dedi gülümseyerek.
şükran:artık uyandın yanımızdasın ya!
salih:evet oğlum çok iyisin!
metin:korkuttun lan bizi eşek herif!
efe:seni korkutabildiysem ne mutlu bana!
odadaki herkes gülümsüyordu.
efe:aslı nerede?
metinışarıda,seni görmek için bekliyor,herkesi almadılar odaya.biz çıknca o girer.

odadan çıktılar.metin aslı'ya ''seni bekliyor'' dedi.

deniz aslı'ya baktı.sanki onu bir daha kaybedeceği hissi doğmuştu deniz'e!
aslı heyecanla girdi içeri.

efe aslı'yı görünce gülümsedi.
efe:aşkıııım!
aslı biraz şaşırmıştı,acaba hatırlamıyrmuydu?
aslı:çok iyi görünüyosun
dedi ağlıyarak
efe: o zaman neden ağlıyosun?
aslı:seni kaybedicem diye çok korktum.
efe:merak etme ben sensiz hiç bir yere gitmem.
aslı efe'nin olanları hatırlamadığını düşünüyordu efe'nin bu sözlerinden.
aslı:efe sen dinlen biraz,yorulma konuşup.ben yine gelicem.hem seni görmek isteyenler var.
efe:tamam ama gel yine!
aslı odadan çıktı.
sonra diğerleri girdi içeri.mine ve su.

efe:oooo pamela da gelmiş.
mine:gelicem tabi!korkuttun bizi!
su:evet efe ya,çok korktuk..
efe:ben sizleri bırakmam,burdayım işte.

su ve mine'de daha fazla yorulmasın diye odasından çabuk çıktılar.
deniz'in se girmeye cesareti yoktu.

mineeniz,sen girmeyecekmisin?
deniz:sonra girerim ben.
mine:yoksa hala bu durumda bile o aslı yüzünden kin mi güdüyorsun ona!
deniz mine'nin bu sözlerinden rahatsızlık duymuştu.
deniz:ben gidiyorum,akşama yine gelirim.
mineur nereye gidiyosun,bende gelicem.

efe günden güne iyileşiyordu.deniz se daha girmemişti efe'nin yanına.ne söyleyeceğini bilemiyordu.

metin efe'nin odasındaydı.
metin:eee sen artık iyicene dana gibi oldun be oğlum burda!maşallah herkes seni iyi besliyor.
efe:valla ben halimden memnunum abicim.iyiymiş bu hastane olayı!
metin:saçmalama len?bir daha o korkuyu yaşamak istemem.
efe:sahi çok korktun mu?
metinelimisin oğlum!haberi duyunca ölüyorum sandım.
efe:abim benim be!
bir süre suskunluk oldu.
metin:belki bilmek istersin.deniz sen uyurken odana girdi.seni izledi.ağladı başında.keşke senin yerine ben olsaydım burda yatan dedi.

efe'nin gözleri dolmuştu.ne de olsa dosutuydu.
efe:neden şimdi gelmiyor yanıma?
metin:çekiniyor.
efe:çağırsana!
metin dışarı çıktı.deniz el işaretiyle ''gel'' dedi.

metin:efe seni görmek istiyor.
deniz sevinmişti buna ve hemen içeri girdi.

deniz:geçmiş olsun.
efe:saol.
deniz yüzünde mahçup bir ifadeyle
deniz:iyi gördüm seni!
efe:iyiym.
bir süre sessizlik olmuştu.
efe:bak belki eskisi gibi olamayız seninle ama ben seninle düşmanmışız gibi olmak istemiyorum.yani en azından birbirimizle konuşabilmeliyiz.
deniz başını salladı.
efe elini uzattı deniz'e ikiside gülümsedi.buzlar eriyordu aralarındaki ama eskisi gibi değildi hiçbirşey.ama buda onlar için önemli bir adımdı.


aslı okul çıkışı hastaneye efe'nin yanına geldi.
aslı:efe ,bugün nasılsın?
efe:iyiydim,şimdi seni görünce bomba gibi oldum.
aslı gülümsedi.
efe aslı'nın gözlerine baktı.
efe:aslı beni bırakmayacaksın değilmi?
aslı onun unuttuğunu düşünüyordu ve bunları duyunca çok şaşırdı.
efe:bana o gün söylediklerinde ciddi değildin dimi aslı?
aslı ne diyeceğini şaşırmıştı.
aslı:ağzından kekeliyerek ee şey evet.
efe:unutalım o günü ne olur!beni bırakırsan yaşayamam ben.
aslı ne yapabilirdiki bu sözlere karşı.

odadan düşünceli ve ağlamaklı bir halde çıktı.ve o durumdayken görmek isteyeceği en son kişiyi gördü.karşısında deniz vardı.
deniz ona doğru yürüdü.
deniz:nasılsın?
aslı:iyi,sen?
deniz:efe nasıl?
aslı:her geçen gün dahada iyi oluyor.
deniz:aslı biliyorum sırası değil ama...
aslı sözünü kesti,mavi gözlerinden yaşlar kendini tek tek bırakmaya başladı.

aslıeniz ben yapamam,söyleyem.
deniz olacakları biliyordu sanki gözleri dolmuştu.yine kaybediyordu aşkını..
aslı:onun bana ihtiyacı var deniz.üzgünüm!
deniz hemen gitmek istedi oradan ,çünkü aslı'dan bir söz daha duysa gözyaşlarına hakim olamayacaktı.
deniz:başka hiçbir yolu yokmu?
aslı başını ''yok'' anlamında salladı.
deniz:tamam ,hoşçakal
dedi yaşlı gözlerle...
deniz giderken aslı arkasından bakıp
aslı:ah sevgilim seni çok seviyorum!ama artık imkansız!

efe hastaneden çıkıp
evine gelmişti.aslı'da her zaman olduğu gibi yanındaydı.
efe:aslı konuşabilirmiyiz?
aslı:tamam.
efe:sana bişey sorucam ama doğruyu söyleyeceksin?
aslı başını sallladı.
efeeniz'i seviyormusun?
aslı şaşırdı.
aslı:bu nerden çıktı şimdi?
efe:aslı soruma cevap ver.
aslı nasıl seviyorum diyebilirdi,efe'nin hastanede söylediği sözleri unutup nasıl seviyorum diyebilirdi?onu bir daha üzebilirmiydi?
aslı:tabiki hayır.
efeeki bana bunu kanıtlayabilir misin?
aslı:ne demek istiyosun?
efe:evlen benimle!
aslı çok şaşırmıştı,neler söylüyordu efe!


aslı bu evlenme teklifine ne cevap verecekti acaba?
az sonra final!