
deniz adeta donup kalmıştı.hani bütün beyazların hepsi kararmıştı bir anda!
efe deniz'e doğru yürümeye başladı,deniz'se efe'nin geldiini görünce arkasını dönüp koşmaya...
efe deniz'in peşinden...aslı ise onların hızına yetişemiyordu.
efe
eniiiiiiiiiz!deniz daha da hızlı koştu.sonra durdu.
efe'de soluk soluğa yanına geldi.
efe
eniz bak açıklayabilirim.sana söyliyecektik.deniz bağırmaya başladı.
deniz:neyi söyliyecektiniz ya?sen emanete nasıl sahip çıktığını mı?hııı?yoksa en yakın arkadaşının sevdiği kızı elinden aldığını mı söyliyecektin?neyiiii?
efe
eniz bak...deniz sözünü kesti.
deniz:sen benim dostumdun be dostum,kardeşim!
deniz konuştukça öfkelendi.
deniz:sana ben aşkımı emanet ettim.
yumruğunu sıktı.
deniz:böyle mi sahip çıktın?
dedi bağırarak ve efe'nin yüzüne bir yumruk salladı.efe geriye doğru düştü.şaşkın ve yedii yumruğun acısı ile yerden yeniden kalktı.
deniz öfkesine hakim olamıyordu.
deniz:onu ben çok sevdim,bunu en iyi sen biliyodun.nasıl aşık olduğumu,ayrıldığımda nasıl canımın yandığını sen biliyodun ama herşeyi bilmene rağmen ,onunla sevgili oldun.
deniz bir tane daha yumruk attı.
efe yine düştü,zor bela ayağa kalktı.dudağının yan tarafı kanadı.
denizse konuşmaya devam etti.
deniz:nasıl yaptın lan bunu bana?nasıl yaptın?
bir yumruk daha...
efe yine kalktı.ama ağzının her tarafı kan olmuştu.
deniz hızını alamıyordu.
deniz:onu ben seviyorum anladın mı?ben!
dedi tam bir yumruk daha atmak için elini kaldırdığında efe elini tuttu.
bağırarak
efe:yeter!ben sevmiyorum mu sanıyosun.hemde çok seviyorum.en yakın arkadaşımı ,dostumu karşıma alacağımı bile bile seviyorum.senin karşında böyle kalacağımı bile bile seviyorum.
efe sakinleşti.
efe:beni anlamanı beklemiyorum.bunu kabullenmenide.ama şunu bil ben onu çok seviyorum.
deniz bağırdı.
deniz:suuuuuuuus!duymak istemiyorum.sen onu sevemezsin!o benimdi.benim sevgilimdi,benim aslım'dı.biz neler yaşadık,ne mücadeleler verdik.gerçek aşkı yaşadık biz onunla!
efe: sen onu bırakıp gittiğinde onun yanında ben vardım.aslı okulu bırakacağında onun yanında ben vardım.aslı'nın babasının paraya ihtiyacı olduğunda onun yanında ben vardım.sen nerdeydin?ya mine'nin yanındaydın ya da sinemadaydı aklın!ben onun gözünden akan iki damla yaşa dayanamazken sen onu aldattın ve gittin.
deniz öfkeyle efe'nin omuzunu itti.
efe:sen utanmadan karşımda nasıl bunları söyleyebiiyosun.?hıı?ikinizede yazıklar olsun.
deniz efe'nin gözlerine kin ve öfke dolu bakışlarla bakarak
deniz:benim için bittiniz ikinizde.bir daha sakın benim karşıma çıkma sakın!
deniz arkasını dönüp hızlı adımlarla efe'nin yanından uzaklaştı.
bu arada aslı onlar kadar hızlı koşamadığı için onların kavgasına yetişememişti.geldiğinde ise deniz çoktan gitmişti.
aslı:efe,iyimisin?
efe:iyiyim.
aslı korku dolu bakış atarak
aslı:kavga mı ettiniz?
efe başını salladı.
aslı:hepsi benim yüzümden,allah kahretsin!herşeyi mahvettim
efe:saçmalama,senin suçun değil bunların hiçbiri!
sevmek suç değildir aslı!
aslı başını öne eğdi.
deniz öfkeyle eve gelmişti.içeri girdi yatağa uzandı.bütün duyguları yerle bir olmuştu.kin,öfke,nefret,aşk,dostluk....
tam bu sırada kapı çaldı.
gelen mine idi.
mine
eniz ne bu surat?deniz:sen biliyomuydun?
mine:neyi?
deniz:aslı ve efe'yi.
mine:biliyordum tabi!
deniz:niye söylemedin?
mine:onun gerçek yüzünü senin görmeni istedim.bana tercih ettiğin kızın ne olduğunu görmeni istedim.işte melek aslı bu?
deniz:inanamıyorum mine ya?nasıl yaparlar bunu bana nasıl?
mine:eee hayat süprizlerle doludur.oysa ben hala sana gittiğin gün gibi aşığım.
deniz:mine bunları konuşcak havamda değilim anladın mı?
mine sustu.ama bu durum mine'nin deniz'e giden yolda kullanacağı çok güzel bir kozdu.bunu iyi kullanmalıydı.ve onu tekrar elde etmek için bişeyler yapmalıydı.
mine mutlu bir şekilde deniz'in yanından ayrıldı.
deniz'in ilk yapacağı iş te efe'nin evinden ayrılmaktı.eşyalarını topladı ve evden çıktı.bir otele yerleşti.bir süre sonrada bir ev tuttu.
aslı'nınsa içi hiç rahat değildi.deniz'le mutlaka konuşmalıydı.ona bunu kendiside açıklamalıydı.deniz'in yeni tuttuğu evin adresini su'yun yaptığı bir tel. görüşmesi sırasında duymuştu.(su aslı-efe ilişkisini kabullenmiş ,eskisi gibi olmasada aslı ve efe ile görüşüyordu.)
aslı utanarak ve korkuyla zili çaldı.
deniz kapıyı açtı.
şaşkınlıkla
deniz:senin ne işin var burda?
aslı:girebilirmiyim?
deniz konuşmadan elinle içeriyi gösterdi.
aslı içeri girdi.
deniz:evet seni dinliyorum,niye geldin?
aslı:bana neden diye sormayacakmsın?
deniz:hayır
aslı:neden?
deniz:senin efe'yi nasıl sevdiğini duymak istemiyorum anladın mı?
aslı
eniz bak,herşey birdenbire gelişti.yani ben çok yanlızdım,seni özlüyordum..deniz sözünü kesti.
deniz:aslı daha fazla konuşma istersen?
aslı
eniz ama...deniz:aslı yeter!
deniz'in gözleri öfke ve aşkla buğulanmıştı.
sesini yükselterek
deniz:ben sen mutlu ol diye ,sana daha fazla acı vermiyeyim diye buradan gittim.ve orda kaldığım 4 sene boyunca gözlerim ne bir kız gördü ,dudaklarım da ne bir kızın ismini söyledi.tek gördüğüm kız sendin,tek söylediğim isim aslı'ydı.
gözlerindeki buğulanma giderek yoğunlaştı deniz'in sesini alçaltarak,
deniz:aslı sen benim sabahları,geceleri günün her saati düşündüğüm tek şeydin.unutmadım seni.hep birgün döndüğümde beni affedeceğin hayalini kurmak benim orda tutunduğum tek sebepti.
aslı bu sözler karşısında çoktan gözünden damlalar süzülmeye başlamıştı.
deniz devam etti.
deniz:ama bilseydim geldiğimde bunu göreceğimi keşke dönmeseydim hatta keşke ölseydim de görmseydim sizi öyle.
aslı deniz'in elini tutmaya çalıştı.deniz sert bir şekilde elini çekti ve öfkesi daha ağır bastı.
deniz:ama biliyomusun bunların hiçbirine değmezmişsin,hem de hiç.sen o tanıdığım aslı değilsin.benim için hiçbir şeysin.
aslı ağlayarak
aslı
eniz sözlerinle canımı acıtıyorsun.deniz acı dolu bir gülümsemeyle
deniz:inan bana benim şu anda çektiğim acı kadar acıtmıyordur..
deniz sakince
deniz:şimdi lütfen burdan git..
aslı deniz'e baktı fakat deniz gözlerini ondan kaçırıyordu.
aslı ağlayarak evden çıktı.gözyaşları sel gibi akıyordu aslı'nın.ayakta duramıyordu sanki.merdiven korkuluklarından tutunarak güç bela aşağıya indi.ve bir taksiye binip evine gitti.
deniz ise gözyaşlarını sildi.evet söylemşti artık onun için bir hiç olduğunu!bu sözler onu rahatlatmıştı ama ya kalbini?
aradan geçen zaman içinde mine fırsatları gerçekten iyi değerlendirdi.deniz'in geçirdiği bu zor zamanlarda hep yanındaydı.adeta deniz'in iyilik meleği rolünü üstlenmişti.deniz ise aslı'yı unutmanın yolunu mine olarak görüyordu ve mine deniz'in bu yaşadıklarını ,deniz ise mine'yi kullanıp sevgili oldular.ve belkide bu durum ikisi içinde aslı'dan alınacak bir intikamdı.
bulunulan her ortamda aslı ve efe'nin karşısına çıkmak için uğraşıyorlardı.deniz aslı'nın canını acıtmak istiyordu.ve her bir araya geldiklerinde tatsız konuşmalar öfke dolu,kin dolu bakışlar ortamı geriyodu.yine birgün ayşe teyzenin verdiği bir davette bir araya geldiler.(ayşe teyze aralarının kötü olduğunun farkındaydı ve düzeltmek için uğraşıyordu.)
mine:sizde mi geldiniz?
aslı:merak etme senin için değil ayşe teyze için geldim o çok ısrar etti.benim üstümde çok emeği var onu kıramazdım.
yemek masasında deniz bir yandan aslı'ya bakarken mine'ye ''canım şunu uzatırmısın?hayatım biraz daha çorba koyarmısın ''gibi sözlerle kıskandırma isteğini iyicene belli ediyordu.
ayşe :osman bey biraz yavaş iç şu çorbayı boğulacaksın.
osman:karışma sen!
ayşe:ya çocuklar ne diyorum biliyomusunuz?
herkes ona baktı.
ayşe:hep beraber urla'ya gitsek,oraları çok özledim.hem dostlarıda ziyaret etmiş oluruz.
deniz'in bulmak istediği fırsat bu sözlerdi ve hemen lafını esirgemedi efe'ye bakarak.
deniz:boşver ayşe teyze ne dostu ya?
ayşe:niye oğlum.
birazda onların dost olduğunu hatılatmak istercesine,
ayşe
ostluk dünyanın en güzel şeyidir.deniz:ben inanmıyorum dotluğa falan!öyle birşey yok!yalan bunlar,hikaye!dostum dediğin insanlar en büyük kazığı atanlardır.ben birtek bunu anlarım dosttan!
efe ters ters baktı deniz'e!
deniz efe'nin bakışını fark ederek devam etti
deniz
ost bildiklerin en adi çıkanlardır.efe deniz'e sert bir şekilde
efe:ağır ol deniz!bunun yeri burası değil.
aslı ise çok tedirgindi.deniz'in her sözü bıçak gibi saplanyordu adeta kalbine!
ayşe:çocuklar sakin olun!
ayşe ve osman sakinleştrmeye çalıştıkları sırada aslı'nın telefonu çaldı.
aslı:aloo!anne!
aslı:neee?
aslı elinden telefonu yere düşürdü.
ayşe:ne oldu aslı?
efe:aslı ne oldu?
herkes aslı'ya bakıyordu merakla!
aslı:babam......babam ölmüş dedi ve yere yığıldı.herkes koştu ,aslı'yı efe kucakladı ve kanepeye yatırdı.
herkes üzgün ve şaşkındı.aslı ayıldığında hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı.
aslı:babacıııııım!babacıııım!beni ona götürüüüüüüüüüüüüün!
herkes evden telaşla çıkıp osman'ın arabasıyla bir kısmıda otobüsle urla'ya gittiler.efe ve mine hariç .efe 'nin abisi dış görevdeydi ve hamile olan yengesinin de aynı gece sancısı tutmuştu.hastaneye götürülmesi gerekiyordu.ayşe aslı'nın yanında bir sürü kişi olacağını onun yengesiyle kalması gerektiğini söylemişti.aslı zaten efe'nin gelip gelmeme konusunu düşünecek durumda değildi.mine ise aslı için zaten birşey yapmak istemezdi.o yüzden evde kaldı.
bu ölüm haberi bir hayatı sonlandırırken acaba aslı ve deniz için bir başlangıç olabilirmiydi?
urla ve cenaze yarın!
Herzaman PELIBO tebrik ederim...Devamını merakla bekliyorum..
dipnot : Evet.. İnş.. Bir başlangıç olur Aslı ile Deniz için..


olsun cnm gercekte olmasa bile bize bunu senaryolarinla tattir hayal iste cok guzel yazmssin devam et bence esennn superr olmus yaa gulmekten hop hop hop altin top bu tekerleme boyle diilmiyedi
ahaha sonra asli dio ya okadar unutkanki gerizekalilik bile yapabiliomu ne ayy koptum orda yaaa superrrrrr!!!
devamm lufeen bu arada nlgnshn alinti olan senaryon cok guzel komik sen gormeyeli tam okuz olmussun dio ya deniz
ayy ama ck uzuldum yaa denize yaziik
"herzaman PELIBO" sen devam ettirmissinya super olmus dawson's creek'tede boyle oluyodu aslinin babasi oluyodu ondanmi kaynaklandi bu? ama devam cokk guzel olmus yaa acayip etkiledim beni ins boyle bisey asla olmaz cunku o 4lunun guzel dostlugunu boyle paramparce gormek istemiorum!!
nlgnshn sende dvm et yinede HERKES DVM LUTFEN SUPERSINIZ
evt yaa yazmak zor oluyo dimi
evt yaa yazmak zor oluyo dimi
evet zor oluyo 