Pelin Karahan Fan

İklimler nefeslerimizi
Dudaklarımızın arasında düğümleyip
Mimiklerimize aşkı çizerken
Halatlar atalım yüreklerimize
Bugün ölümü giyinmeyelim
Sevgilim… birlikte üşüyelim

Hayatı ben salağım bırakalım bugün
Oda nice dullar bırakmadı mı ardında
Sanki hiç doğmamış gibi
Ana rahminde tepinen iki haylaz bebek gibi
Günah bulaşmamış tenlerimizi
Islak bakışlarımızla kutsayalım sevgilim

Ama bugün hiç ağlamayalım!
Akıtmayalım birbirimizi gözlerimizden
Bugün kuru kalalım sevgilim kupkuru
Güneş öperken yüzümüzden

Bugün ayrılıkları
Tozlu çekmecelerde unutalım!
Utansın hüzün düşerken
Yakamızdan yere
Ayrılmayalım…
İlikleyelim umutlarımızı birbirine


Gel sevgilim…
Gel deliliğim…
Bugün yaşatamadığımız aşkı
Tekrar doğuralım avuçlarımıza
Çürük tohumları düşürmeden
Günlerin çarmıhlarında gerilmeden
Yüreklerimiz bir kez olsada inançlarına sığınsın


Izdıraplarını söküp
Kadınlığını atma kollarıma
Bugün merhem ol sevgilim merhem
Özenle yeşerttiğim sensizliğin yaralarına
Öp güçten düşen hayallerim sızlarken koynunda
Sarıl sıkıca…
Ruhuma batan kemikler kırılsın düşsün çamurlara


Bugün karanlığı boşayalım tek celsede!
Bizi savuran fırtınayı atalım yağmurların içine
Yansın…
Yaktığı günlerin ayıbı kül olurken bedeninde
Bugün yağmur olalım sevgilim yağmur
Yıkanalım çocukluğumuzla birlikte

Sana rüzgârdan salıncaklar yapayım
Uçurayım gökyüzünün ağzına
Yıkansın saçların bulutlar çarptıkça
Gökkuşağı kokusunu salsın gerdanından aşağıya
Bugün toprak kıskansın seni sevgilim toprak
Ayakların yere bastıkça

alıntıdır