Acıdan Doğar İnsan
Aşklar dökülüyor gözlerimden
Bir tarafı hep kırık kalpli
Denizler gibi büyüyor acının beşiği
Dargın ve boş kendine yabancı
Göğün çıplak şarkılarıdır şimdi
Bulutlarda sallanan
Ben ve öteki
Şehrin düşle sevişen mavi bedeni
Katılırcasına ölünen yitik bir öyküden
Çekip al beni ve kurtar sana çocukça bakan
Kirlenmiş utangaç saçlarımı
Ellerinde biriktirdiğim gecenin renginden
Acıdan doğar insan
Aşktır insanı yaratan...
Aşklar dökülüyor gözlerimden
Bir tarafı hep kırık kalpli
Denizler gibi büyüyüp
Acının boş beşiğinde
Kendini kurban eden
Ben ve öteki
Geride bıraktığımız bir tek göğün
Gözü yaşlı maviliğidir şimdi
Acıdan doğar insan
Aşktır insanı yaratan...
Acılar Parkı
Toprağı kokladım,yüzümü gördüm
Alışkanlıklarım yağmur sesi
Gitmek kolay değil dedim kendime
Düşündüm
Hatırladıklarım beni geri çevirdi
Yaşamak zor gelir bazen bilirsin
Susmak bir gidişi kabullenmek
Görmek kolay dedim kendime
Sustum
Yanlışlıklarım beni büyüttü
Geride bıraktığım acılar parkı
Yalnızlıklarıma sahne oldu
Oynamak kolay değil dedim kendime
Yoruldum
Arkadaşlarım beni bende vurdu
Uzandı ellerim çocukluğumun koynuna
Aradım kendimi kiraz ağaçlarının altında
Unutmak kolay değil dedim kendime
Ağladım
Avucumda otuzdört yaşım
Dudağımda şarkım
Oturup söyledim sabaha kadar
Da da da da da da da
Oturup ağladım sabaha kadar
Acılar Sorular ve Yüzler
Hafifçe ısırılmış bir dünyanın ucundayım
Ellerim uzanmış üşüyormuşum
Acılar yalnızlığımızın ortak aynası olmuş
Düşlerde gördüğümüz hep o derin anlam
Ben nerdeyim?
Hangi düş benim?
Sen nerdesin?
Hangi roldesin?
Hafifçe belirmiş bir gülün açışındayım
Daha derin daha sıcak bir yerlerdeyim
İçimde büyuttüğüm hep o sorular
Başka yüzlerde neden neden anlam buluyorlar?
Ben nerdeyim?
Hangi düş benim?
Sen nerdesin?
Hangi roldesin?
Acıları Bana Bırak
Açılır ellerim beni.. düşündüğün an
Dokunur gözlerin bana.. ağladığın an
Ateşlere düşer bedenim
Aşktır aldatan
Aldatıpta ayıran
Gökten yere vurduran
Bırak acıları içime alayım
Saçlarınla okşa ruhuna dolayım
Acıları bırak sevdana adayayım
Ölümüne okşa çiçeklerde kanayım
Geceler bekler beni.. unuttuğun an
Göçeder şarkılar bana.. güldüğün an
Buzullar erir tenimde
Aşkır aldatan aldatıpta ayıran
Gökten yere vurduran
.
Aganta Burina Burinata
Süzülüp geçerim geceden
Zaman akar ayak uçlarımdan
Sessizlik gelir yerini alır
Bir öykü zorlar dilimi
Ben söylerim sen dinlersin
Birden filizlenir düşünceler
Silinir dünya, açılır kapılar sonsuzluğa
Du ri ri da
Biter gece düşler devam eder
Usul usul söylenir türküler
Avucumda kavrulmuş bir yaz
İçim hüzün dolu okyanus
Ben yağarım sen büyürsün
Birden filizlenir düşünceler
Silinir dünya, açılır kapılar sonsuzluğa
Du ri ri da
Aganta burina burinata
Aganta burina burinata
Ağaçlardaki Düş Sevdalarım
Aynı kaldı düşümdeki ağaçlar
Açtım gözlerimi çiçek açtılar
Aynı kaldı düşümdeki ağaçlar
Açtım ellerimi sevda oldular
Doğdun o vakitte
Ölmüş bir sevdadan aldın
Kendi sevdana kattın yaralı yüreğimi
Al beni yar aşkın içine
Yürğime can ver
Çünkü yüreğim seni bekler...
Kapandı ellerim kollarım çiçek oldu
Aynı kaldı heyecanım bağlılığım oldu
Kapandı gözlerim geceler gündüz oldu
Aynı kaldı heyecanım
Ben teninle doğdum
Dokundum genç kadınlığına
Hafif çekingendin
Tanıdım aşkı bağlandığım anandım..
Al beni yar aşkın içine
Yürğime can ver
Çünkü yüreğim seni bekler...
Al beni yar aşkın içine...
Al Beni Yar
Bulutlardı yağmuru getiren
Hüznüm bulut oldu
Yağmur oldu yasak sevdamız
İnatla gurbete doğdu
Acıya büyüdü sevgiler karanlıklar kentinde
Güneşi hiç göremeden
Oynadığımız bir oyundu
Al beni yar götür, götür buralardan
Bıktım artık hep aynı varoluşlardan
Yitirmekten, yitirilmekten
Korkudan, korkmalardan
Aldatmadan, aldatılışlardan
Hiç almadan hep vermelerden
Al beni yar götür, götür buralardan
Bıktım artık hep aynı varoluşlardan
Yasaktı bize sevda yaşamak
Aramızda hep birileri oldu
Aramızda hep sende oldun
Ben yalnız seninle doğdum
Al beni yar götür, götür buralardan
Bıktım artık hep aynı varoluşlardan
Al Götür Günahlarımı
Bakir bir gölgenin içinde koklamıştım
Kır çiçeklerini
Dur dememiştim hiç zamana
Biliyordum akıp gitmeliyidi an
Sevdamıda götürmeliydi...
Cennetimin bakir cibilliğini
Aşk birden doğ
Aşk birden bat
Beni yanına kat
Al götür günahlarımı
Ak teninden sıyrılıp
Yüreğindeki aç
Sonsuz kuyunun içine at
Düşten yumak oldun alıp gittin
Günahları...
Tenindeki bahçeden uzayıp gelirken
Kuş dalları
Çiçekler döküldü çıplaklığındaki
Mavilikler nehrine
Boğuldum bir balık oldum
Aşk birden doğ
Aşk birden bat
Beni yanına kat
Al götür günahlarımı
Ak teninden sıyrılıp
Yüreğindeki aç
Sonsuz kuyunun içine at
Alma Beni Ölüm Meleği
Ağlar yelken suya düşer
Dalgalar büyür düşüm biter
Alma beni ölüm meleği
Öper aşk mavi yeli
Ağlar yelken üşür düşüm
Acım büyür kanar iki gözüm
Alma beni ölüm meleği
Kovacak şeytan tüten rengi
Ağlayışlar ak varoluşlardır
Beni uyandıran kara korkulardır
Ağlar yelken içime düşer
Düşler uyur kuşlar döner
Alma beni ölüm meleği
Ararım her gün doğduğum eceli
Ellerimdendir yelkene düşkünlüğüm
Ağıtlar hep maviye ölüşlerdedir
Aşık uçar tok uykularada
Alma beni ölüm meleği
Bulurum bir gün öldüğüm eceli
Aşıkların Şehri
Aşkların şehridir yitip gittiğim yer
Yorgun akşamların tükendiği
O köhne evcilikler
Kahveci güzeli meryem ana
Denizden çıkıp gelen eftelya
Sahroşun damağındaki peynir gibidir
Dirilişler...
İçimden atamadığın çılgın aşk
Bakir bir gelin gibidir
Kifayet et sevgilim
Ölümlerden doğar sıcak düşer
Korkak, hain ve bitap ölümlerden
Arkan dönmeden yürü git
Yürümekle açılır kefenlikler
Güneşe batırırım yüreğimi
Günahların erir
Benim aşklarım hep beni tüketendir
Olduğun yerde dur
Beni yorma öldürme
Sevdam şarkımdadır
Acıyı içime çökertme