Arz-ı Hal
Bir özür beyanı değilse de bu
Sen yine de affet!
Simsiyah gecenin orta yerinde
Parlak bir yıldız olup,
Sipsivri geliyorsan üstüme!
Ve açılıyorsa gözlerim,
Kapanmayasıya..
Dur orda, insaf et!
Bunca hıncına rağmen
Yine de affet!
”Biz bir taneyiz” zirvelerinde
Kayıp gitmişsem ellerinden;
Buz kalıbı gibi!
Sensizliğin ateşiyle yaklaşma
Mecbura şartlanmış,
Özür beyanı ile eritme de
Sevgi sıcağınla yok et
Gör güzelliğini,
Affet!
Hasretinden
Her gün ayakta karşılıyorsam
Güneşin doğuşunu
Ancak senli zamanların yadı
Ayak uydurabiliyorsa
Sabahların aydınlığına
Yüzüme çarptığım buz gibi sular
Hemen de kuruyorsa
Ve acıkmışlığım sadece sensen
Özür beyanı olmasın
Kahvaltı fidyem
Güçlü sensin, idrak et
Sen yine de aç koma
Affet!
İş, güç, talim..
En meşgul vakitlerimde
Geçmişten ve duygulardan
En uzak olduğum zamanlar
Bir cümle, bir kelime, bir mimikle
Geliyorsan yanıma kadar
Ve ben taş taşısam bile
Tebessüm edebiliyorsam
Al birazını sırtımdan,
Yükümü hafiflet
Gençsin;
Durdur zamanı özür olmadan
Sen yine affet!
Denemekle varılmıyor her yere
Yaklaşsam bile
Dışlayamamışsam seni benliğimden
Olanlara rağmen
Zulmüm geri tepti herhalde
Ve sen hala dipdiri
İçimdeysen..
Gayrı hüküm sana geçti muhakkak
Sür saltanatını, devam et
İster vur yerlere burnum üstüne,
İstersen öldürmeye kıyam et
Özür beyanıyla sevgi alınmaz
Bil ki sen sensin
Ya seversin, ya seversin!
Ya da yırt kalbini inkar et
Sevmesen bile
Affet!
Hünkar Dağlı
Arzu Edersen
Gönül sarayının kapısındayım
Arala be afet, arzu edersen!
Ya temelli hapset kalbine, yahut
Kirala be afet, arzu edersen!
Bulaşmaya görsün sevda adama
Odur en bahtiyar, ona acıma
Terk edip gitsen de ölmem ben ama
Yarala be afet, arzu edersen!
Mantığa muhalif olsa da bazan
Aslanı devirir zarif bir ceylan
Tut ki ben bir avım, ya da bir kurban
Parala be afet, arzu edersen!
Nedir bu temayül ve neden, hayret!
Daha başlangıçta yakıyor hasret
Önce gül, sonra naz ve sonra sabret
Sırala be afet, arzu edersen!
Işık ol gönlüme, zulmeti dağıt
Dinsin, yüreğimden boşalan ağıt
Sen bir karakalem, ben beyaz kağıt
Karala be afet, arzu edersen!
Hünkar Dağlı
Aşksız, Meşksiz..
Aşksız, meşksiz ve sevgisiz
Yaşıyorum
Yüklenmişim bedenimi
Taşıyorum
Lakin hayret!
Bütün olan, bitene
Aşksız, meşksiz ve sevgisiz
Nasıl olur?
Ve ben nasıl yaşıyorum?
Aşksız, meşksiz ve sevgisiz...
Şaşıyorum! .
Hünkar Dağlı
Ayrılık Hasreti
Ayrılık hasreti vurdu bağrıma
Neden ayrı düştük, bilemiyorum!
Sen yoksun sevdiğim, gönlüm virane
Üzüntüm çoğalır, gülemiyorum! .
Gönlüm ateş sanki, kor gibi yanan
Hasret mızrak mızrak, vermiyor aman
Derdimle baş başa kaldığım zaman
Akar gözüm yaşı, silemiyorum..
Gittiğin gün dünya zındana döndü
Ümidin, hayalin ziyası söndü
İdrâk paramparça, duygu bölündü
Bir türlü kendime gelemiyorum! .
Hıçkırır yüreğim firkât yasında
Gönlüm kürek çeker, gam deryasında
Muhabbet düşünde, aşk rüyasında
Arıyorum seni, bulamıyorum..
Hünkar Dağlı
Başlasa Gündüz
Gece;
Her taraf ufuksuz,
Her taraf durgun
Gölgesiz karaltılarla dolu ortalık
Ölüm ağırlığınca çökmüş karanlık
Etrafta sükun,
Sessiz kalabalık!
Odam;
Her şey darmadağın!
Konuşurlar kelimesiz, hecesiz
Dört duvardan özge dört canavardır
Üstüme gelmeye ahdleri vardır
An geçmez işkencesiz!
Mübarek, sanki mezardır
Ben;
Gözlerim faltaşı,
El ayak düşmüş
Tek bir seğrime yok, kaskatı bir yüz
Uykuyla kavgalı, huzurdan öksüz
Başına binlerce soru üşüşmüş!
Gayrı ufuklardan başlasa gündüz
Hünkar Dağlı
Başlasa Gündüz
Gece;
Her taraf ufuksuz,
Her taraf durgun
Gölgesiz karaltılarla dolu ortalık
Ölüm ağırlığınca çökmüş karanlık
Etrafta sükun,
Sessiz kalabalık!
Odam;
Her şey darmadağın!
Konuşurlar kelimesiz, hecesiz
Dört duvardan özge dört canavardır
Üstüme gelmeye ahdleri vardır
An geçmez işkencesiz!
Mübarek, sanki mezardır
Ben;
Gözlerim faltaşı,
El ayak düşmüş
Tek bir seğrime yok, kaskatı bir yüz
Uykuyla kavgalı, huzurdan öksüz
Başına binlerce soru üşüşmüş!
Gayrı ufuklardan başlasa gündüz
Hünkar Dağlı
Ben Hep Seni Düşünürüm
Sen uyurken rahat, gevşek
Ben hep seni düşünürüm
Sarar seni yorgan, döşek
Ben hep seni düşünürüm
Duru sular gibi yüzün
Karanlıkla gelir hüzün
Gece boyu ve gündüzün
Ben hep seni düşünürüm
Aş başında, iş başında
Yaz biterken kış başında
Unutulmak telaşında
Ben hep seni düşünürüm
İftar etsem orucumu
Ovalarım avucumu
Dama atıp pabucumu
Ben hep seni düşünürüm
Yağmur yağıp ıslanırken
Bir ağaca yaslanırken
Türkülerle seslenirken
Ben hep seni düşünürüm
Sıra beklerken durakta
Parklardaki oturakta
Daldan düşen her yaprakta
Ben hep seni düşünürüm
Düzde gezsem, yokuş çıksam
Bir şey yapsam veya yıksam
Üşüyüp de ateş yaksam
Ben hep seni düşünürüm
Işık görsem pencerede
Hicran sarsa perde perde
Kayalar´ın o derede
Ben hep seni düşünürüm
Çay, kahve, kola içerken
Bayiden bilet seçerken
Site´den gelip geçerken
Ben hep seni düşünürüm
Girer çıkarım Ruşen´e
Girer gibi bir gülşene
Ne zaman uğrasam Şen´e
Ben hep seni düşünürüm
Güçsüzlerin Bahçesi´nde
Yersizliğin pençesinde
Emel´in şakrak sesinde
Ben hep seni düşünürüm
Çiçeklerden gülü görsem
Sonu olmaz yolu görsem
Benim gibi deli görsem
Ben hep seni düşünürüm
Yaklaşır bana mezarım
Taşına şiir yazarım
Senden yanadır nazarım
Ben hep seni düşünürüm
Hünkar Dağlı
Ben mi?
Ne sevdaya gücüm var, ne aşkdan bigâneyim
Şeş cihet arasına sıkışmış, biçareyim
Gayretim yok vuslata, firkat imiş nasibim
Yerim yok bu ellerde.. bir garib avareyim!
Mamur konaklar ister; sevgili, barınmaya
Özenmedim cihana.. ıssızım, viraneyim
Hoş vakit murad etse çeker yudumlar beni
Sevgilinin elinde dolu bir piyaleyim
Geçici heveslerin yorgunuyum, erenler!
Kısa saadetlerden baygınım, mestâneyim
Vız gelir cevr-i canan, üşenmem gafletinden
Dönerim biteviye; çarhında seyyareyim
Kavuşmak olmasa da sevgiliye ölmeden
Korkmam ben bu ateşten.. ümitsiz pervaneyim
Bu sevda sıracası sarmış cümle bedenim
Timsâlim derd-i aşka, hicrane nişaneyim
Aldırmam gülüp geçsin; ağyar, istihza ile!
Ben bu sevda uğruna abdalım, divaneyim
Ne Mecnunum sahrada, ne dağ başında Ferhad
Konuşur yâr u ağyar.. dillerde efsaneyim!
Dehre ferman olsun ki boş değil bu alaka!
Benzeri yok aşkımın.. ben; benim, yegâneyim
Hünkar Dağlı
Sallamam
Ben salmam dilimi öyle başıboş!
Her döndüğünü söylemesin alabildiğince
Ya sana zarar verirse..
Ben sallamam dilimi öyle!
Sen rahat ol, olabildiğince
Hatta emin.
Kayıtsız kalma hakkını kullan,
Görmezden gel istersen
Ya da reddet; itekle gitsin!
Hatta çamur atmanın keyfini sür
Karalamanın küçüklüğünü,
İhanetin düşüklüğünü yaşa
Ben tutarım dilimi,
Çevirmem senden yana
Sen, gerçekten özgürsün..
Ben salmam elimi öyle hoyrat!
Her uzandığına değmesin
Ya sana çarparsa, ayarsız..
Ben sallamam elimi öyle!
Sen irkilme, sakin ol
Hatta emin.
Dik durma hakkını kullan,
İtiraz etmenin keyfini sür
Hatta biraz dayılan!
İstersen zırh kaplat üstünü, başını
Temasın zevkini unut,
Seni benden mahrum tut
Ben tutarım elimi,
Uzatmam senden yana
Sen gerçekten serbestsin..
Ben salmam yüreğimi öyle her yere!
Her vardığına girip kalmasın
Ya seni bunaltırsa, darda koyarsa..
Ben sallamam yüreğimi öyle!
Sen sıkma canını, serin ol
Hatta emin.
Aldırmama hakkını kullan,
Sereserpe kayıtsız ol istersen
Hatta tamamen duygusuz kal
Kendine mekanik bir sağlamlık edin!
Taş kalpli ol en azından,
Ya da usandır da nazından,
´Ben kazandım´ diye sevin
Ben tutarım yüreğimi,
Bırakmam senden yana
Sen, zaten bendesin..
Hünkar Dağlı
Bestekar
Bir ilahi hikmet tecellisidir
Şu ihtiyar dünya döner, aheste!
Sanki bu nizamı ters çevirecek
Nafile bir gayret, telaş; herkeste!
Endişe içinde, suratlar asık
Kiminde dert mide, kiminde kasık
Kimisi kart yobaz, kimi de fâsık
Toparlanamadık aynı adreste
Sen bu kargaşada duru su gibi
Berrak bir ışıltı, görünür dibi
Hüner ve sevgiden alıp nasibi
Sanki bir bülbülsün; altın kafeste
Terbiye, tefekkür, hakiki sohbet
Tanrı vergisidir insana, elbet!
Ruhunda güzellik var demet demet
Elinde çiçekler, gül.. deste deste
En güzel musiki, manalı sesin
Beğendiği sensin, hemen herkesin
Keşke şu Dağlı´ya bir görünesin
Sonsuza dek sürsün bu mahur beste
Hünkar Dağlı