Pelin Karahan Fan

Sensizliğin ilk günü bugün,
Güneş ya doğmadı
Ya da doğan güneş bana ulaşamadı. . .
Gözümü sensizliğe açmaktan korktum.
Biliyordum ; hayalin gözlerime perde çekecekti!
Biliyordum ; kokun beni sana götürecekti. . .
Hıçkırıklarımı duydum bir an.
Sessizce kalktım sensiz yatağımdan,
Yüzümü yıkayıp güne başlayacaktım,
Akan suyla beraber gözlerimden yaşlar boşaldı !
Yüzüme vurduğum su, sanki bir tokattı !
Sensizliğin tokatı olmalıydı . . .
Giden giderken ardını düşünse ,
Geride kalan böylesine acı çekmese .
Ne iyi olurdu yürek ayrılıkla zedelenmese . . .
Ama olmuyor her yanım ayrılık . . .
Şimdi gittin ya !
Yüreğim kayıp ! ! !

alıntıdır