01-22-2008, 04:21 PM
Sevgilerim özlemle, mutluluklarım hüzünle, aşklarım da ayrılıkla bölündü her zaman için. Tam hayatı yakaladım derken ucundan, ucu kaçmıştı yakaladığım hayatların en başından. Sonu belli sevdalarda en başta olmayı beceremedim. Ama sonuncuda olmadım. Hep ortalarda gezindim. Vasatlarda dolaştım. Bir basamak atlayayım dedim. Ama başaramadım..
En keyifli yerinden tutmuşken hayatın. Ellerin üstünde altta kaldı ellerim. Sesimi çıkaramadım sana. Sen ise başka seslerde aradın aşkı. Tek bir göze kanmam dedin. Sözde olsun istedin. Sana söz verenler meğerse aşkı para ile satın alırlarmış. Yaaaa!!! Sen olsa idin aşkını satar mıydın? Peki neden beni daha yarı yola gelmeden, yolun başında ama en sonda bıraktın.
Hayat acı tat veriyor. Sen yada bir başkası, hayatımın en keyifli yerinde, yıkmak için geliyor bir ömür boyu yaptıklarımı. Yıkan geri çekiliyor. Başlamaktan bıktım en baştan inşa etmeyi kendimi. Başlamaktan bıktım sonu gelmeyen sevdalarda çile çekmeyi.
Öğrendim artık mutlu iken arsız olmayı. Daha fazla acı çekerken gülmeyi. Severken, sevmiyorum seni demeyi. Özlerken, olmansan da olur. Hatta sensiz de olur demeyi. Öğrettin bana en sonunda gerçeği. En keyifli yerinde iken hayatın, meğerse acı çekmekmiş adı özgürlüğün demeyi. Özgürlükse acıdan geçermiş. Hayatın en keyifli yerinde, hayattan acı tat almakmış sensizlik.
Keyif meğerse eşitmiş acıya. Acıda sana. Sende bana. Ben artı sen de eşit değilmiş bize. Ben sana bölünemez olmuşum. Bölmüşüm kendimi yine beni bölenlere, seni toplayanlara, bizi çıkaranlara..
Sensiz kere sensizlik yine sensizlik olmuş.. Elde var sensizlik, elde yok sensizlik..
Elde var sensizlik elde yok sensizlik
Sensizim ya , ondan bu sessizlik
Yetmez aydınlık için tek bir yürek
Aşk için aşkım çift yürek gerek.
En keyifli yerinden tutmuşken hayatın. Ellerin üstünde altta kaldı ellerim. Sesimi çıkaramadım sana. Sen ise başka seslerde aradın aşkı. Tek bir göze kanmam dedin. Sözde olsun istedin. Sana söz verenler meğerse aşkı para ile satın alırlarmış. Yaaaa!!! Sen olsa idin aşkını satar mıydın? Peki neden beni daha yarı yola gelmeden, yolun başında ama en sonda bıraktın.
Hayat acı tat veriyor. Sen yada bir başkası, hayatımın en keyifli yerinde, yıkmak için geliyor bir ömür boyu yaptıklarımı. Yıkan geri çekiliyor. Başlamaktan bıktım en baştan inşa etmeyi kendimi. Başlamaktan bıktım sonu gelmeyen sevdalarda çile çekmeyi.
Öğrendim artık mutlu iken arsız olmayı. Daha fazla acı çekerken gülmeyi. Severken, sevmiyorum seni demeyi. Özlerken, olmansan da olur. Hatta sensiz de olur demeyi. Öğrettin bana en sonunda gerçeği. En keyifli yerinde iken hayatın, meğerse acı çekmekmiş adı özgürlüğün demeyi. Özgürlükse acıdan geçermiş. Hayatın en keyifli yerinde, hayattan acı tat almakmış sensizlik.
Keyif meğerse eşitmiş acıya. Acıda sana. Sende bana. Ben artı sen de eşit değilmiş bize. Ben sana bölünemez olmuşum. Bölmüşüm kendimi yine beni bölenlere, seni toplayanlara, bizi çıkaranlara..
Sensiz kere sensizlik yine sensizlik olmuş.. Elde var sensizlik, elde yok sensizlik..
Elde var sensizlik elde yok sensizlik
Sensizim ya , ondan bu sessizlik
Yetmez aydınlık için tek bir yürek
Aşk için aşkım çift yürek gerek.