Pelin Karahan Fan

Tam Versiyon: sokakların çocuğu
Şu anda tam olmayan bir versiyonun içeriğine bakıyorsunuz. Tam versiyona bakınız.
Yine acı, yine keder, gece çökmüş tepeme
Gökyüzünde yıldız mı yok yoksa benim mi gözlerim kapalı
Cebimde param, yanımda dostum yok ben arka sokakların çocuğuyum
Hayallerim yoktur benim, gözyaşlarım ise görünmez
Elimde taşırım yüreğimi, tek gülüşe de kanarım, veririm yüreğimi
İstanbul daha ne istiyorsun benden, seni bile aldın hayallerimden!
Şimdi boş bir kâğıdım ne yazarsanız onu okurum
Elimde bir tane taş var hangi pencereye atsam
Acaba yine bir amca tokat atıp cebime para koyar mı?
Bugün hangi parka gitsem harem kalabalıktır şimdi
Çamlıca mı şahit olsa rüyalarıma
Ne rüyası göreceğim ki geleceğimi bırakmışım çöp kutusunda
Hey İstanbul, hey orda ki insanlar
Kaç kere çöpten ekmek bulup karın doyurmak
Kaç kere bir iki lira dilenip çikolata almak hayali kurdunuz?
Camiden çıkan amcalardan para istesem mi ki
Ama onlarda evladım diyorlar dayanamıyorum ki
Ben en iyisi size İstanbul’un ayaz gecelerini anlatayım
Üşüyüp, ısınmak için metrelerce sokaklarında koşarım
Çöp bidonlarına girip ısınmayı denediniz mi siz?
Ben sıkıldım artık sizi görmekten İstanbul sokakları
Neden bırakmıyorsunuz beni, elimde yalnızca yüreğim kaldı
Sanırım anladım onu da istiyorsunuz! Peki alın…
Referans URL