Kül Oldum

Kül oldum
Yalan oldum
Dayandım da tüm gece karanlığa

İnandım
Aldatıldım
Sarıldım bütün küçük masallara

Yana yana bunlarda
Gelip geçen aklımda
Kimseler duymasın aslında

Yalnız kalmaktan korkarım
Söyleyemem sözleri dinletemem
Yaşlarım eskilerden yadigar
Çok zaman ağlarım ağlatamam
Anlarım anlatamam
Suskunum sağımda içim yanar

Pamuk Prens

Senin biraz şansın olsa
Kız doğardın anneden be çocuğum
Her aşkın sonunda bir hüsran bulur seni
Her nedense seni aldatır da giderler
Acımadan

Pamuk prensim
Seni yine mi üzdüler
Dağa taşa ormana
Ağaç ettiler
Pamuk prensim
Seni yine mi üzdüler
Elaleme hep seni
Film ettiler

Rüzgarın Lafı Yok

Gözlerine bakamam
Tenine dokunamam
Senden vazgeçmeyi hiç düşünemem
Oysa kaderime yazılmış mı bilemem adın

Sensiz buraların tadı yok
Bu ateşin rüzgarın tadı yok
Dört duvar içindeyim damı yok
Son ver şu hasrete ne olur canım

Sonsuzluk Trenleri

Sensizim, bomboş bir yanım
Yine sol tarafımdan uyandım
Bir dolu dışarda
Bir yağmur sensiz deliyim
Unuturum derken aslında

Ne kadar aldandım anladım sonunda
Unuturum derken aslında

Ne kadar abartmışım anladım sonunda
Fazla beklemez bu sonsuzluk trenleri
Ama yine herşeye rağmen yine ayırır sevenleri
(Geri getirir sevenleri)

Şam Şeytanı

Dönüşü olmayan bir yola girmişiz seninle
İnişi olmayan bir dağa çıkmışız seninle
Birer bilmece olup kaybolmuşuz biz seninle
Kim kaldı oynayacak şimdi bak benimle

Bakardım hep göklere sevgilim nerde diye
Sorardım anneme ne zaman gelecek o diye
Birer bilmece olup kaybolmuşuz biz seninle
Kim kaldı oynayacak şimdi bak benimle

Seni gidi beni bilmez şam şeytanı
Çıldırtırsın sen insanı
Seni gidi beni bilmez şam şeytanı
Çıldırtırsın sen insanı

Veda

Yenildim bittim
Ansızın bitirdin
Bir heves uğruna
Sen seni benden ettin

Yalvarmam asla
Bağlanmam asla
Bitsin artık bu son veda
(Bitti diyorsan bitsin elveda)

Vurur

Daha dün gibiydim bugün oldum
Simdi gün gibiyim yarin oldum
Kosarak üstünden yildizlarin
Karistim aylara sene oldum
Bir dokunus ki yarim kaldi ateslerin yerini kül aldi
Asirlarin nice yalnizligi sanki boynumda asili kaldi

Vurur gözlerime acimasiz zamanlar nefretle
Vurur gölgeleri sinirsiz her yere beni bekler

Yağmurdan Kaçarken

Bana verdiğin yeminler böylemiydi
Bu aşkın sonu yoktu da başı kadermiydi
Bilemem hiç kimse bilemez
Beni nasıl üzdün sana nasıl uydum
Diyemem hiçbir laf edemem
Eğri ya da doğru artık olanlar oldu
Yağmurdan kaçarken doluya tutuldum
Seni ararken kendimi unuttum
Yağmurdan kaçarken doluya tutuldum
Yüksekten uçarken avcıya vuruldum

Yine Yalnızlık

Bugün havamda değilim
Dokunmayın hiç keyfim yok
Hayır üzgün de değilim
Teselliye gerek yok

İlk ayrılığım değil bu
Daha önce de yaşadım
Hiçbir şeyin değil sonu
Daha önce de katlandım

Hayır yine mi ayrılık
Hayır yine mi karanlık
Tanrım yine mi ben
Aahh... yine yalnızlık

Yolcundum Ben Senin

Durmuştum bir avuç toprağın üzerinde
Beklerken kendimin sesizliğinde
Senden önce hiç umudum yoktu
Susardım sen gibi kendi kendime

İlk önce ellerin dokundu tenime
Sonra nefesin doldu güler yüzüme
Şimdi en sıcak iklimindeyim
Sana bilmediğin ninniler söyleyeceğim

Yolcundum ben senin
Tarifsiz hasretin
Ömrün her durağında
Seni bekledim
Yolcundum ben senin
Sevgi dolu güneşin
Ömrün her durağında
Seni bekledim